4 dagen Marrakech "alles behalve volgens plan"
Aankomst in chaos
Onze trip begon al lekker typisch.
We zaten in de auto naar Eindhoven Airport… en het sneeuwde.
Niet echt het begin van een "we gaan naar de zon" gevoel, maar goed, des te meer zin om weg te gaan.
Alleen, nog vóór we überhaupt in Marrakech waren, liep het al anders.
Door mist konden we daar niet landen en vlogen we eerst naar Casablanca. Wat een simpele vlucht had moeten zijn, duurde ineens 7 uur. En ergens halverwege hadden we zo'n momentje van: oh ja… we zijn gewoon in Afrika.
De eerste avond in Marrakech
Toen we eindelijk aankwamen, begon het echte gedoe.
- Taxi verkeerd geboekt
- Geen internet en slechte wifi
- We konden nergens pinnen
We hadden sinds 06:30 niets gegeten en het was inmiddels 16:30.
Daar sta je dan.
In een nieuwe stad.
Zonder geld.
Met honger.
Na een tijdje rondlopen vonden we gelukkig een ATM die het wél deed. Daarna meteen gegeten, onze eerste tajine. En ja, die was meteen goed.
Een ochtend die alles goedmaakt
De volgende ochtend ging de wekker om 05:30.
Luchtballon.
Vroeg, maar eerlijk: dit was echt vet. Zonsopgang, bergen op de achtergrond, zo'n moment waarvan je denkt: ja, dit is het waard.
Wanneer plannen niet werken
Later die dag gingen we de stad in.
- Eerste plek: viel tegen
- Tweede plek: dicht
- Derde plek: ook dicht
Drie keer proberen, drie keer niks. Op een gegeven moment werd het gewoon grappig.
En ja, ook nog even ontdekt dat ik twee activiteiten tegelijk had geboekt. Klassieker.
De onverwachte momenten
Dag drie begon… niet best. Geen wifi en een wc die niet doorspoelde.
Maar juist die dag werd misschien wel de leukste.
We raakten aan de praat met onze Poolse buurman en belandden via een klein moment ineens op een lokale kruidenmarkt.
Niet gepland, maar juist daarom leuk.
Even weg uit de stad
Op de laatste dag gingen we naar de Ourika vallei. Even rust, even geen chaos.
We deden een kleine hike, zagen een aap en lunchten langs de rivier.
Daarna gewoon even liggen in de zon. Niks doen. Gewoon chillen.
Het perfecte einde
Die avond nog één laatste keer de stad in.
Zonsondergang op een rooftop en nog één keer goed eten.
Als afsluiter gingen we terug naar Kosybar voor die crispy rijst met tonijn.
En toen zat het erop.
Als je het achteraf bekijkt, ging er best veel niet volgens plan.
Maar juist dat maakte het leuk.
De momenten die je niet plant,
zijn vaak de momenten die je onthoudt.